ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚο ΕΘΝΙΚΟ ΩΔΕΙΟ

"Στο Εθνικό Ωδείο, συνεχίζουμε δυναμικά να πραγματοποιούμε το μουσικό όραμα του Μανώλη Καλομοίρη, υλοποιώντας στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο το παιδαγωγικό και πολιτιστικό έργο που μας κληροδότησε.Στο επίκεντρο της προσπάθειας μας, βρίσκεται ο κάθε σπουδαστής που θα έρθει κοντά μας, στον οποίο μαζί με την σωστή μετάδοση της μουσικής γνώσης, θα αναλάβουμε να εμφυσήσουμε την αγάπη για την τέχνη των ήχων, την θέληση να την υπηρετήσει με χαρά και επιμονή και τέλος να τον βοηθήσουμε να κατακτήσει το τόσο απλό αλλά και τόσο μεγάλο: την ικανότητα να «παίζει μουσική»…"

                                                                   Χαρά Καλομοίρη


ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΗΓΗΘΗΤΕ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΩΔΕΙΟΥ

http://www.ethniko-odeio.edu.gr/


 

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ

"ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ"

Ο Μανώλης Καλομοίρης, επιστρέφοντας στην Ελλάδα,  μετά τις σπουδές του στη Βιέννη και την παραμονή του στο Χάρκοβο της Ρωσίας ως δάσκαλος και καλλιτέχνης, όπου ήρθε αντιμέτωπος με τη μίζερη ελληνική μουσική πραγματικότητα. Από την πρώτη στιγμή διατύπωσε την άποψη ότι  το κοινό, προκειμένου να παρακολουθήσει τη  μουσική δημιουργία πρέπει να έχει τα κατάλληλο μουσικά μορφωτικό επίπεδο.

Ως Καθηγητής Πιάνου & Ανωτέρων Θεωρητικών του Ωδείου Αθηνών βίωσε τον προσανατολισμό  του τότε Ωδείου Αθηνών μόνο προς τη δυτική μουσική και συνειδητοποίησε τη δυσκαμψία στη διδασκαλία & διάδοση  της μουσικής του 20ου αι. και των έργων των Ελλήνων συνθετών. ‘Έτσι αποφάσισε να ξεκινήσει εκστρατεία διάδοσης της μουσικής παιδείας με τις αρχές των δημοτικιστών και του Βενιζέλου δηλαδή αντίθετα με καθετί ξενόδουλο. Η επιλογή και μόνο των ονομάτων, «Ελληνικό» και «Εθνικό», στα Ωδεία που ίδρυσε, και η χρήση των Βυζαντινών γραμμάτων σε κάθε έντυπο του Εθνικού Ωδείου, δείχνουν την προσήλωση του Καλομοίρη στην ελληνικότητα και την παράδοση.

(Ο Μανώλης Καλομοίρης φωτογραφημένος με την εγγονή του Χαρά).

  • Το 1919, είναι μια σημαντική χρονιά για το Μ.Καλομοίρη. Μετά το πέρας των Βαλκανικών Πολέμων, στους οποίους υπηρέτησε, η Ακαδημία Αθηνών τον τιμά με το Βραβείο «Γραμμάτων & Τεχνών».

Παραιτείται απ’ το Ωδείο Αθηνών και με μια ομάδα εξαίρετων καλλιτεχνών & συναδέλφων που τον ακολούθησαν κατά την αποχώρηση του απ’ το Ωδείο ιδρύει το Ελληνικό Ωδείο.

  • Το 1926 αποχωρεί απ’ το Ελληνικό Ωδείο και ιδρύει το Εθνικό όπου δίδαξε και διεύθυνε μέχρι το θάνατό του (3/4/1962).

 

  • Στο ΦΕΚ υπ.αρ.297 της 6/7/26 δημοσιεύεται το νομοθετικό διάταγμα αναγνώρισης του Εθνικού Ωδείου, μεταξύ ιδρυτών και συνεταίρων οι Μανώλης Καλομοίρης, Χαρίκλεια Καλομοίρη, Σοφία Σπανούδη, Διονύσιος Λαυράγκας, Φρειδερίκος Βολωνίτης κ.α.

 

  • Δάσκαλος ο  ίδιος για μισό περίπου αιώνα, δίδαξε πιάνο, ανώτερα και υποχρεωτικά θεωρητικά σε εκατοντάδες μαθητές που συνέχισαν το έργο του. Με το συγγραφικό του έργο και με τα βιβλία Solfége, Θεωρίας, Αρμονίας (βιβλία που και σήμερα διδάσκονται και επανεκδίδονται) εξακολουθεί να εμπνέει και να διδάσκει του νεότερους μαθητές ακόμη και τους σημερινούς και να τους μυεί στη μουσική επιστήμη.

 

ΤΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΩΔΕΙΟΥ

Η πολιτική των Παραρτημάτων του Εθνικού Ωδείου που εμπνεύστηκε ο Μανώλης Καλομοίρης,  έφερε σε κάθε γειτονιά της Αθήνας και της Ελλάδας έναν δάσκαλο μουσικής, ένα πιάνο για μελέτη, μα πάνω από αυτά μια μεγάλη προσωπικότητα που ενέπνεε και καθοδηγούσε, τον οραματιστή Μανώλη Καλομοίρη.

Τα 51 Παραρτήματα του Εθνικού Ωδείου που λειτουργούν σε πολλούς Δήμους της Αττικής αλλά και σε μεγάλες πόλεις της υπόλοιπης Ελλάδας, τελούν κάτω από την κοινή παρακολούθηση και φροντίδα της κεντρικής διοίκησης, με την οποία αποτελούν οργανικό σύνολο δεμένο και οργανωμένο υποδειγματικά.

Η Κεντρική Διοίκηση, εκτός από την φροντίδα για τους διορισμούς του προσωπικού, την τήρηση του κοινού παιδαγωγικού προγράμματος, όπως αυτό προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία αλλά και από τον κεντρικό κανονισμό του Ωδείου από το 1935, ασκεί την καλλιτεχνική εποπτεία όλης της δραστηριότητας των Παραρτημάτων και ενθαρρύνει με κάθε τρόπο την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού τους έργου και την προώθηση της δικής τους πολιτιστικής ταυτότητας.